Uszkodzenia płata ciemieniowego mózgu

Uszkodzenia płata ciemieniowego mózgu
U 43% osób autystycznych wykryto uszkodzenie płata ciemieniowego mózgu. Badania te wykaza­ły także, że móżdżek, oprócz wcześniej poznanych już funkcji (koordynacji ruchu i równowagi), pełni kluczową rolę w koncentrowaniu uwagi. Wysunięto przypuszczenie, że niedorozwój móżdżku jest przyczyną niezdolności dziecka do skupienia uwagi na szybko zmieniających się słowach, gestach, pozach i innych wskazówkach, które sygnalizują zmianę w strumieniu informacji. Courchesne i Press (1993) postawili hipotezę, że nieprawidłowości w impulsach przekazy­wanych przez komórki w móżdżku mogą prowadzić do zaburzeń w płacie cie­mieniowym. Prowadzone później na szeroką skalę badania w Japonii, potwierdziły donie­sienia zespołu Courchesne. Prowadzone przez Hashimoto (1995) obserwacje dotyczyły 102 osób autystycznych i 112 osób z grupy kontrolnej. 29 badanych z grupy eksperymentalnej stanowiły dzieci poniżej 3. roku życia. Osoby autystyczne miały mniejszy móżdżek, a także anormalne były u nich struktury pnia mózgu. Ponadto Hashimoto odkrył, że rozmiar móżdżku i pnia mózgu wzrasta w grupie osób z autyzmem, tak jak w grupie z normą. A więc zmiany występujące u osób autystycznych nie są postępującym procesem zwyrodnieniowym, ale pojawiają się we wczesnym stadium rozwoju.